Kategoria: Porady szkolne

WYCHOWANIE W DWOJAKIM ASPEKCIE

Jakkolwiek trudno odmówić tym poglądom pewnej trafności, to jednak niepodobna też zgodzić się z nimi całkowicie. Pedagogika marksistowska stoi na stanowisku, że wychowanie w sensie działalności zamierzonej stanowi zawsze istotny element życia społecznego, który wszakże może być pod­dany procesom organizacji

JAKO OKREŚLONA DZIAŁALNOŚĆ SPOŁECZNA

Po wtóre, wychowanie może być rozpatrywane także jako określrma działalność społeczna podporządkowana przyjętym. Tym, co nas wówczas interesuje, jest ustalanie wewnętrznych (tj. zawartych w samej działalności) oraz zewnętrznych wa­runków efektywności tej działalności. Pamiętać przy tym należy, że działania wychowawcze mogą

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA TEORII WYCHOWANIA

Wychowanie stanowi, obok dydaktyki, element składo­wy pedagogiki jako nauki. O ile pedagogika zajmuje się wycho­waniem w “szerokim tego słowa znaczeniu, rozumianym jako wszelkie celowe urabianie w sposób trwały ludzkiej osobowości, o tyle teoria wychowania zajmuje się wychowaniem w wąskim znaczeniu, w

IDEOLOGICZNY CHARAKTER TEORII

Operowanie w jednej dyscyplinie naukowej jednym terminem w dwu różnych znaczeniach jest ogromnie mylące, toteż w dal­szej części wykładu wprowadzimy pojęcia, które pozwolą, przy­najmniej częściowo, uniknąć takiej terminologicznej niedogodności. Nazwa „teoria wychowania” nie jest najbardziej trafna także ze względu na jej człon

ZASÓB UOGÓLNIONEJ WIEDZY

Ponieważ zaś różne, często całkowite cele wychowania pozostają w ścisłym związku z mami ideologicznymi, możemy mówić o różnych teoriach wycho­wania, w zależności od tego, na gruncie jakiej ideologii zostały cne zbudowane. Oczywiście,, inaczej przedstawiałaby się teoria wychowania socjalistycznego, a inaczej teoria

POSZUKIWANIE REALIZACJI CELÓW WYCHOWAWCZYCH

Teoria wychowania, którą się tutaj zajmiemy, w swych po­szukiwaniach sposobów realizacji celów wychowawczych wycho­dzi z marksistowskich założeń metodologicznych dotyczących po­znawania świata i budowania wiedzy naukowej oraz z założeń ideologii socjalistycznej odnoszących się do celów wychowania. Z tych względów możemy powiedzieć,

TEORIA A METODYKA WYCHOWANIA

Występuje odwrotna zależność między tymi wielkościami: im bardziej ogólne jest dane twierdzenie, tym większy zakres jego zastosowalności, ale jednocześnie tym uboż­sze jest ono w treść instruktywną, czyli mówi mniej dokładnie o tym, jak należy postępować. Stanowi ono zawsze pewną idealizację, abstrahującą

ZBIÓR DYREKTYW

Pewien zbiór takich dyrek­tyw określających sposoby prawidłowego wykonywania czynnoś­ci wychowawczych nazywamy metodyką wychowania. ) Zrozumiałe jest, że bardziej szczegółowe dyrektywy postępo­wania mają zawsze ściśle ograniczony zasięg stosowalności. Dzia­łania uzasadnione w pewnych warunkach mogą być zupełnie nie­odpowiednie w innych. Dlatego metodyczne dyrektywy

METODYKA PRACY WYCHOWAWCY

Na tej zasadzie wyróżniamy np. metodyki wychowania: w szkole, przedszkolu, domu dziecka czy żakładzie penitencjarnym. Po wtóre, wyodrębnić można pewien podział dyrektyw wy­chowawczego działania także według tego, jakich spośród funkcji pełnionych przez wychowawcę one dotyczą. Możemy przeto mó- wić o metodyce pracy

WYRÓŻNIONE PODZIAŁY METODYK

Wyróżnione wyżej podziały metodyk wychowania nie są by­najmniej całkowicie odrębne i niezależne od siebie. Wręcz prze­ciwnie, stanowią one łącznię podstawę wyłaniania coraz węższych a więc bardziej konkretnych metodyk szczegółowych. I tak np. metodykę wychowania w szkole można podzielić na metodykę .

PRAKTYCZNE WYKORZYSTANIE

Z uwag powyższych wynika, żatem metodyka jest zawsze opisem zalecanej technologii wychowawczego działania dostosowanego do realiów pracy danej instytucji oświatowo-wychowawczej. Prak­tyczne wykorzystanie technologii ma w założeniu zapewnić reali­zację przyjętych z góry celów wychowania. Technologia taka nie może być jednak ujmowana w

SAMA ZNAJOMOŚĆ METODYKI JEST NIE WYSTARCZAJĄCA

Znajomość samej metodyki jest tutaj niewystarczająca. Teoria i metodyka wychowania stanowią więc jedną zin­tegrowaną całość — zresztą nie tylko w tym sensie, że dopiero łącznie stanowią podstawę efektywnej i racjonalnej działalności wychowawczej, lecz także w tym znaczeniu, że poszukiwania me­todyczne